Przepełniona zapachami i dźwiękami opowieść o podróży w głąb siebie i dorastaniu do swoich marzeń na początku epoki, która zmieniła dotychczasowy porządek świata.

Ewa Zalewska po stracie ukochanego mężczyzny opuszcza Zalesie pełna wiary, że poza nim uda jej się odnaleźć szczęście. W Grodnie poznaje Mildę Wysocką, kobietę równie niezależną i odważną, która stanie się jej przyjaciółką i przewodniczką po pełnym krępujących zasad i konwenansów świecie arystokracji na początku XX wieku.

Anton Brodzki także porzuca swój dom i wyrusza do tętniącej życiem przemysłowej Łodzi, lecz szybko się przekonuje, że od przeznaczenia nie da się uciec. Ono zawsze odnajdzie człowieka, niezależnie od miejsca i podejmowanych działań. Tułaczka mężczyzny trwa dalej, lecz wcale nie oznacza nowego początku.

Autorka ciepło przyjętego „Zapachu ziół” powraca z nową powieścią – „Zapach lasu” to druga część trylogii.

Jest rok 1900. Tadeusz Zalewski, w obawie przed represjami ze strony władz carskich, zostaje wysłany na rosyjską prowincję do majątku swoich dziadków. Wraz z nim przyjeżdża jego nowo poślubiona żona Ewa, która porzuciła marzenia o studiach medycznych, aby wraz z mężem prowadzić rodzinny folwark. Tymczasem do Zalesia powraca również przyjaciel Tadeusza z dzieciństwa, pochodzący z pobliskiej wsi Anton Brodzki, któremu hrabia Nowowiejski powierzył opiekę nad swoimi lasami.

Czy młodzi będą potrafili odnaleźć swoje miejsce na zapadłej carskiej wsi? Czy Tadeusz porzuci swoje dawne marzenia? Czy Ewa zwana „szeptuchą z Zalesia” znajdzie sposób, by przekonać do siebie okoliczne chłopstwo? Czy Anton znajdzie spokój, którego szuka? Co przyniesie im wszystkim zaczynające się właśnie XX stulecie?

Poruszająca opowieść o losach ludzi nierozerwalnie splecionych się z historią ziemi, na której przyszło im mieszkać, na tle epoki, która zmieniła dotychczasowy porządek świata.

To opowieść o przyjaźni, dla której jest się gotowym zaryzykować własne życie, i o miłości, od której nie można się uwolnić.

Czy w ich świecie istniało przeznaczenie?

Najpierw wpadają na siebie zupełnie przypadkiem. Jednak okazuje się, że będą widywać się dość często. Gdyby ta historia wydarzyła się współcześnie, powiedzielibyśmy: „przeznaczenie”. Jednak Willi i Marta spotykają się w czasie II wojny światowej. Jedno spotkanie uruchamia strumień kolejnych wydarzeń, a wśród nich są oni oraz ich kłamstwa, niepewność, zbrodnie, podziały i pytania, których nie można zadać ani nie wolno na nie odpowiedzieć.

Intrygująca opowieść, przepełniona dźwiękami fortepianu. Subtelna, lecz nie ckliwa, a jednocześnie pełna prawdziwych emocji, intryg, kłamstw i zwrotów akcji. I chociaż nikt nie mówi tam o miłości, można ją wyczytać między wersami. Czarno-biała niczym fotografia, która wiele pokazuje, lecz i niejedno skrywa.

Iga – dojrzała kobieta, matka, dziennikarka, Kuba – młody, utalentowany siatkarz. Na pozór więcej ich dzieli, niż łączy. A jednak od momentu, kiedy spotykają się w celu przeprowadzenia wywiadu, ich życie zmienia się diametralnie.

Zwykła historia, powiecie. Zwykła? Nie ma zwykłych historii…

To opowieść o walce o marzenia, pokonywaniu własnych słabości, o miłości namiętnej i pięknej. Opowieść, która czaruje i uwodzi czytelnika od pierwszych stron i pozostaje z nim na długo po odłożeniu lektury.