Polski Słownik Biograficzny z. 217 (tom LIII/2) Teodorowicz Józef - Tetmajer Adolf

Zeszyt otwierają życiorysy rodziny Tetmajerów. Najsłynniejsi z nich to bracia przyrodni Kazimierz Tetmajer (1865-1940), poeta, prozaik i dramaturg okresu Młodej Polski, oraz Włodzimierz Tetmajer (1861-1923), malarz, poeta i polityk. Najwięcej miejsca zajmuje jednak ród Tęczyńskich herbu Topór, którego dzieje przedstawiamy od XIV do XVII wieku. Opowieść tę rozpoczyna życiorys Andrzeja Tęczyńskiego (zm. 1368), wojewody krakowskiego, protoplasty rodu, kontynuują zaś biogramy jego imienników, m. in. Andrzeja Tęczyńskiego (zm. 1461), marszałka nadwornego, zamordowanego przez mieszczan krakowskich, i Andrzeja Tęczyńskiego zwanego Pępkiem (po 1484 – 1536), kasztelana krakowskiego, posła królewskiego, pielgrzyma do Ziemi Świętej. Ważne miejsce zajmują też: Jan Tęczyński (zm. 1405), namiestnik króla Władysława Jagiełły, a według Janusza Kurtyki przejściowo wicekról, oraz Jan Baptysta Tęczyński (ok. 1539 – 1563), dyplomata, niedoszły mąż królewny szwedzkiej Cecylii, zmarły w niewoli duńskiej. Ostatnim z rodu był Jan Tęczyński zwany Magnus (1579 – 1637), podczaszy królowej, wojewoda krakowski, przyjaciel poety Piotra Kochanowskiego. Wspomniany w biogramie Magnusa jego syn, Stanisław Tęczyński (1611–1634), zmarły w obozie wojskowym pod Kamieńcem Podolskim, został przedstawiony na słynnym portrecie Tomasza Dolabelli (w Państwowych Zbiorach Sztuki na Wawelu). Wobec tak rozbudowanego rodu Tęczyńskich niewiele miejsca zostało w zeszycie na inne postaci, wśród nich: Ludwika Tęgoborskiego (1793-1857), ekonomistę o europejskiej renomie, konsula generalnego Rosji w Gdańsku, oraz Karola Teutscha (1921–1992), skrzypka i dyrygenta. Zeszyt zamyka biogram malarki i rysowniczki Franciszki Themerson (1907-1989).

Zeszyt otwiera (zapoczątkowany w zeszycie poprzednim) biogram Stefana Themersona (1910-1988), pisarza, poety, filozofa, filmowca i rysownika. Obok szeregu haseł z doby staropolskiej (np. Daniela Thiema , ludwisarza, współtwórcy kolumny Zygmunta w Warszawie) zwracają uwagę biogramy postaci z XIX, a zwłaszcza z XX wieku. Wiek XIX reprezentują m.in. Julian Titius (1820-1898), lekarz i działacz społeczny w Wilnie, Józef Toczyski (1826-1864), dyrektor Wydziału Skarbu w powstaniu styczniowym, stracony razem z Romualdem Trauguttem, Leopold Tlachna (1849-1918), jeden z najaktywniejszych budowniczych krakowskich schyłku stulecia (a także jego starszy brat, Maurycy Tlachna <1844-1922>, również krakowski budowniczy) oraz Ernest Till (1846-1926), prawnik, profesor Uniwersytetu Lwowskiego, autor fundamentalnego dzieła Prawo prywatne austriackie. Do przełomu stuleci odnosi się biogram Karola Tichego (1871-1939), artysty Młodej Polski, malarza, grafika, projektanta mebli i tkanin, oraz Maksymiliana Thullie (1853-1939), inżyniera budowlanego, profesora i rektora Szkoły Politechnicznej we Lwowie. Wiek XX to m.in. Stanisław Thugutt (1873-1941), działacz ludowy i spółdzielczy, minister spraw wewnętrznych, twórca administracji II RP, jego brat stryjeczny Stanisław Józef Thugutt (1862-1956), geolog, profesor i rektor Uniwersytetu Warszawskiego, Ozjasz Thon (1870-1936), rabin, działacz syjonistyczny, poseł na sejmy RP, Wiktor Thomme (1881-1962), generał brygady, w kampanii wrześniowej 1939 r. obrońca twierdzy Modlin, Gabriela Thun Hohenstein (1872-1957), działaczka społeczna i charytatywna, „dobra pani z Kończyc” na Śląsku Cieszyńskim, Stanisław Thun (1894-1944), podpułkownik AK, poległy w powstaniu warszawskim. Publikujemy też biogramy Janiny Tisserant-Parzyńskiej (1895-1989), śpiewaczki, Leona Tochowicza (1897-1965), lekarza kardiologa, profesora i rektora Akademii Medycznej w Krakowie, Grzegorza Timofiejewa (1908-1962), poety i prozaika, Jerzego Toeplitza (1909-1995), historyka filmu, organizatora szkolnictwa filmowego w Polsce i Australii, oraz Józefa Tischnera (1931-2000), księdza, filozofa, kapelana Solidarności, profesora Papieskiej Akademii Teologicznej w Krakowie.